شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآَنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَى مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 185 ) ماه رمضان [ همان ماه ] است كه در آن ، قرآن فرو فرستاده شده است ، [ كتابي ] كه مردم را راهبر ، و [ متضمّن ] دلايل آشكار هدايت ، و [ ميزان ] تشخيص حق از باطل است . پس هر كس از شما اين ماه را درك كند بايد آن را روزه بدارد ، وكسى كه بيمار يا در سفر است [ بايد به شمارهء آن ، ] تعدادى از روزهاى ديگر [ را روزه بدارد ] . خدا براي شما آسانى مىخواهد وبراي شما دشوارى نمىخواهد تا شمارهء [ مقرر ] را تكميل كنيد وخدا را به پاس آنكه رهنمونيتان كرده است به بزرگى بستاييد ، وباشد كه شكرگزارى كنيد . ( 185 )